14:54:55 - شنبه 18 مارس 2017
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
منحصر به‌فردترین اسکلت موزه‌های ایران در سمنان
کانال تلگرام سمنان لاین تبلیغات

سمنان لاین – پا به موزه که می‌گذاری احساس می‌کنی تو را با ماشین زمان به گذشته‌های دورتر برده‌اند، گذشته‌هایی که با وجود همه قدمت و دیرینگی‌شان، سخت آشنا هستند.

به گزارش سمنان لاین ازایسنا به اشیاء موزه که چشم می‌دوزی دنیال ردی از تاریخ و گره‌های ناگشوده‌ای از آن می‌گردی و همین تلاش ذهنی و حس سفر در دالان زمان به تو لذتی می‌دهد که تجربه‌اش خالی از لطف نیست.

به هر روی اگر گذرتان به سمنان افتاد به موزه پهنه سمنان بیایید و از نزدیک حکایت مادری جوانمرگ که 4000سال پیش از این بر سر “زا” رفت و به همراه جنین اش رو به خورشید دفن شد را از نزدیک به تماشا بنشینید.

یک کارشناس و راهنمای موزه، از وجود یک اسکلت انسانی منحصر به فرد در موزه پهنه سمنان خبر داد و گفت: این اسکلت که مربوط به یک مادر جوان و جنین اوست بیش از 4هزار سال قدمت دارد.

رویا کریمی  اظهار کرد: این اسکلت مربوط به هزاره دوم پیش از میلاد است و بیش از 4000سال قدمت دارد.

وی  افزود: این اسکلت در حفاری‌هایی که سال 1374  انجام شد به دست آمده و گور آن به‌صورت کامل برداشته و به موزه سمنان منتقل شده است.

این کارشناس مدیریت جهانگردی، از این اسکلت به عنوان منحصر به فردترین اسکلت موجود در موزه‌های ایران یاد کرد و افزود: این اسکلت تنها اسکلت سالم در ایران است که در موزه نگهداری می‌شود. ضمن اینکه از آنجا که این اسکلت مربوط به یک مادر و جنین آن است این مهم آن را منحصر به فرد کرده است.

کریمی،با بیان اینکه این مادر در حین زایمان جان خود را از دست داده است، اظهار کرد: دلیل مرگ این مادر که حدس زده می‌شود بین 17تا 20 سال سن داشته، کوچکی لگن بوده است.

وی ادامه داد: جنین این مادر از سمت پا به دنیا آمده و به دلیل کوچکی لگن ، مادر در حین زا جان خود را از دست داده است.

این کارشناس راهنمای موزه پهنه سمنان در پاسخ به پرسشی در خصوص شیوه دفن این ایرانی هزاره دوم پیش از میلاد، به ایسنا گفت: شیوه تدفین این مادر به‌صورت “جنینی”بوده که این شیوه در آیین میترایسم مرسوم بوده لذا به نظر می‌رسد که این زن پیرو آیین میترایسم یا خورشیدپرستی بوده است.ضمن اینکه سر تمامی مردگان و از جمله این زن به سمت طلوع خورشید بوده است.

وی با بیان اینکه پیروان این آیین به زندگی پس از مرگ اعتقاد داشته‌اند، خاطرنشان کرد: در این آیین معمولا چیزهایی که باور داشتند که در زندگی پس از مرگ به آن نیاز دارند را به همراه آنان دفن می‌کردند همچنان‌که به همراه این مادر و جنین نیز یک کاسه سفالی غذا و مقداری گوشت شکار که استخوان آن باقی مانده دفن بوده است.

این کارشناس مدیریت جهانگردی، با بیان اینکه در مشت این زن یک دستبند و یک انگشتر وجود داشت تصریح کرد: در این آیین مرسوم بوده که به همراه زنان زیورآلات و به همراه مردان ابزار جنگی و ابزار کار را دفن می کرده اند.

کریمی در پاسخ به پرسشی در خصوص دلایل سالم ماندن این اسکلت، اظهار کرد:  منطقه تپه حصار ضمن برخورداری از مقداری نمک ، فاقد رطوبت زیاد است و از این رو این اسکلت با وجود گذشت 4000سال همچنان سالم مانده است.

همچنین حسین خواجه‌بیدختی مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان سمنان  با اشاره به اینکه تپه حصار دامغان یکی از مهم‌ترین آثار و محوطه‌های تاریخی استان سمنان و ایران است،گفت: قدمت تمدن یافت شده در این تپه باستانی که در 3 کیلومتری جنوب شرق شهرستان دامغان واقع است.تاریخی به دوران پیش و هزاره چهارم تا هزاره نخست پیش از میلاد می‌رسد.اما بر اساس حفاری های باستان شناسانه که در این تپه انجام شده، اسکلت به دست آمده در آن مربوط به هزاره دوم پیش از میلاد است.

وی به برخی آداب زندگی مردمان این دوره که در کاوش‌ها مشخص شده، اشاره و اظهار کرد: از لحاظ تدفین طبق کاوش‌های تپه حصار و بنا به آمار دکتر اشمیت در دوره اول مردگان را به جانب شرق یعنی به سمت طلوع خورشید می‌خواباندند و این رسم در ادوار بعد مراعات نشده و ظاهرا با گذشت زمان دگرگون شده است.  ضمن اینکه در تدفین مادر و جنین آن که در موزه پهنه نگهداری می شود به این باور توجه و سر آن به جانب طلوع آفتاب است.

وی اضافه کرد: در کنار این اسکلت اشیایی قرار دارد که در هنگام مرگ کنار متوفی قرار داده شده است.

وی افزود: هدف از گذاشتن این اسکلت در موزه، نشان دادن شیوه تدفین در هزاره دوم پیش از میلاد در بخش فلات مرکزی ایران است.

مدیرکل میراث فرهنگی استان با بیان اینکه این اسکلت به شکل کاملا دست نخورده از محل حفاری  به موزه سمنان منتقل شده، اظهار کرد: این اسکلت با ضمائم آن در یک محفظه مکعبی شیشه ای قرار گرفته است.

خواجه‌بیدختی با اذعان به این‌که تاکنون مطالعات مختلفی پیرامون این تپه باستانی صورت گرفته است، تصریح کرد: پرفسور هرتسفلد، دکتر اشمیت، اسماعیل یغمائی و کورش روستایی از جمله باستان شناسانی هستند که بر روی این محوطه باستانی به مطالعه و تحقیق پرداخته‌اند.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان همچنین گفت ،اشیایی از تمدن تپه حصار دامغان در موزه سمنان وجود دارد که مهمترین آنها ظروف خاکستری رنگ و نخودی است که مختص تمدن تپه حصار دامغان است.

به گزارش سمنان لاین؛حمام پهنه که در بین مردم محلی به حمام حضرت نیز معروف است یکی از قدیمی‌ترین بناهای تاریخی سمنان است که بیش از ۵۰۰ سال قدمت دارد.

این گرمابه تاریخی به دلیل نوع معماری و کاشیکاری‌های زیبایی که دارد همواره مورد توجه بوده است.

در این موزه اشیا تاریخی مربوط به شیوه زندگی مردم استان و همچنین لوازم تاریخی که در کشفیات این منطقه به دست آمده است به نمایش گذاشته شده است که معرفترین آنها نمونه‌ای از اسکلت انسان و شیوه دفن آن در هزاره دوم پیش از میلاد است.

این اسکلت که در یکی از غرفه های متصل به صحن اصلی گرمابه حضرت نگهداری می شود، مهمترین بخش موزه است.

این اسکلت که مربوط به یک زن باردار است به شکل کاملأ دست نخورده از محل حفاری در تپه حصار به این مکان منتقل یافته است. در کنار آن اشیاء و لوازمی به چشم می خورد که در هنگام مرگ کنار متوفی قرار داده اند هدف اصلی از نمایش این اسکلت نشان دادن شیوه تدوین در هزاره دوم پیش از میلاد در بخش فلات مرکزی ایران می باشد .این اسکلت با ضمائم آن در یک محفظه مکعبی شیشه ای قرار گرفته است.

محمد حسن خان صنیع الدوله از مورخان دوره قاجاریه از این حمام دیدن کرده و متن کتیبه سر در حمام را در کتاب « مطلع الشمس» آورده است به استناد این کتیبه، حمام پهنه در ماه شوال سال 856 ه.ق در عهد سلطنت میرزا ابوالقاسم بابرخان، پادشاه دوره تیموریان و به دستور وزیرش خواجه غیاث الدین محمد بن خواجه تاج الدین بهرام سمنانی ساخته شده است.

در طی سالها این بنا بارها مورد تعمیر و بازسازی قرار گرفته تا اینکه نهایتأ در سال 1355 طی شماره 1022 در فهرست آثار ملی قرار گرفت.

حمام پهنه به مساحت تقریبی 1000 متر مربع در شمال غربی تکیه پهنه ساخته و دو در ورودی آن برای ورود آقایان و خانم ها پیش بینی شده است. در مردانه که دارای دو صفه است که از سه طرف دارای کاشیکاری است در بالای در کتیبه ای از کاشی به رنگ سفید بر زمینه لاجوردی وجود دارد و در بالای آن علامت شیر و خورشید با کاشی های زرد رنگ در دولچک و به صورت یک نیم دایره قرار دارد. در دو طرف در تصویر دو سرباز قاجار کاشیکاری شده است که در آن جمله « عمل زین العابدین سمنان 1330» به چشم می خورد.

حمام پهنه در تاریخ 1373 بعد از یک سری مرمت و بازسازی تبدیل به موزه باستان شناسی و مردم شناسی شد.

همچنین در ویترین دیگری از این موزه اشيائي از جنس سفال خاكستري مربوط به هزاره دوم پيش از ميلاد متعلق به تپه حصار دامغان قرار دارد.

اين اشياء شامل كاسه، آبريز و ظروف آييني ديگر است. از ديگر آثار سفالين موجود در موزه ظروف بدست آمده از منطقه خطير كوه سمنان است، كه مربوط به هزاره اول پيش از ميلاد است.

همچنین در بخش دیگری از این موزه، اشياء دوران اسلامي شامل ظروف لعابدار و ديگر ظروف مربوط به تپه‌هاي تاريخي استان سمنان در معرض دید علاقمندان قرار گرفته است.

به هر روی در این تعطیلات نوروزی سر زدن به گرمابه حضرت و سفر به گذشته های دور ، خالی از لطف نیست بهتر است اگر گذرتان به شهر تاریخی سمنان افتاد ، جدای از دیدن معماری زیبا و دلنشین این گرمابه تاریخی، زیبایی‌های پنهان در این گرمابه تاریخی را از دست ندهید.

گزارش: هوشنگ حبیبی

داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب